terug naar de begin pagina
Terug naar overzicht van "gedichten Ellen".




Ik mis je zo......

Je bent hier nu niet meer, je mag eindelijk gaan rusten
Maar…ik mis je aanrakingen zo en die momenten dat je mij vol liefde kuste
Ik kan je schaterlach niet meer horen en ik kan je woorden niet meer verstaan
Je bent zo dichtbij en toch zo ver hier vandaan

Ik mis je handen zo die zachtjes door mijn haren strelen
Ik mis het gevoel zo erg van het werkelijk alles met jou te kunnen delen
Ik mis je blijdschap en het samen luisteren naar de klanken van muziek
Ik mis gewoon het “samen zijn met jou”, de fluisteringen in mijn oor en de romantiek

Het verdriet wat ik voel over jouw verlies kan ik niet omschrijven
Maar de liefde die ik voel voor jou zal altijd bij me blijven
Je bent nu daar waar geen lijden meer is en geen pijn
Ik weet het allemaal wel, maar zou zo graag nog even bij je willen zijn

Gewoon even je handen willen pakken en je een kus willen geven op je wangen
Naar die innige momenten met jou blijf ik stilletjes verlangen
Toch weet ik diep van binnen dat alleen jouw lichaam van me is weggenomen
En dat overal waar ik ga en sta ik jou zal tegenkomen

Ik hoef je niet meer zoeken want ik zal je altijd kunnen vinden
Wanneer ik me van hart tot hart met je leer verbinden
Ik voel dat de vreugde weer terug komt en stap voor stap krijgt mijn leven weer zin
Nu ik weet dat er geen einde is, maar slechts een nieuw begin………

Terug