Terug naar overzicht van "gedichten Ellen".

Ik mis je zo...... Je bent hier nu niet meer, je mag eindelijk gaan rusten Maar…ik mis je aanrakingen zo en die momenten dat je mij vol liefde kuste Ik kan je schaterlach niet meer horen en ik kan je woorden niet meer verstaan Je bent zo dichtbij en toch zo ver hier vandaan Ik mis je handen zo die zachtjes door mijn haren strelen Ik mis het gevoel zo erg van het werkelijk alles met jou te kunnen delen Ik mis je blijdschap en het samen luisteren naar de klanken van muziek Ik mis gewoon het “samen zijn met jou”, de fluisteringen in mijn oor en de romantiek Het verdriet wat ik voel over jouw verlies kan ik niet omschrijven Maar de liefde die ik voel voor jou zal altijd bij me blijven Je bent nu daar waar geen lijden meer is en geen pijn Ik weet het allemaal wel, maar zou zo graag nog even bij je willen zijn Gewoon even je handen willen pakken en je een kus willen geven op je wangen Naar die innige momenten met jou blijf ik stilletjes verlangen Toch weet ik diep van binnen dat alleen jouw lichaam van me is weggenomen En dat overal waar ik ga en sta ik jou zal tegenkomen Ik hoef je niet meer zoeken want ik zal je altijd kunnen vinden Wanneer ik me van hart tot hart met je leer verbinden Ik voel dat de vreugde weer terug komt en stap voor stap krijgt mijn leven weer zin Nu ik weet dat er geen einde is, maar slechts een nieuw begin……… Terug