Terug naar overzicht van "gedichten Ellen".

De lotusbloem Vroeg in de morgen wanneer de zon Vanuit het donker weer verschijnt aan de horizon Opent de lotusbloem zich, zo zuiver en zo rein Om er in al zijn schoonheid gewoon maar te zijn Geen vuil wat zich aan zijn blaadren hecht Hij is daar in al zijn schoonheid, fier en oprecht Zijn nieuwe bloemen worden voortgebracht Vanuit zijn eigen wortelstam, vanuit zijn eigen kracht Alles vanuit de buitenwereld is voor hem overbodig Alles is in hem aanwezig, hij heeft niets van buitenaf meer nodig Ondanks zijn vieze omgeving zal geen vuiligheid aan hem vast blijven kleven En blijft hij zijn schoonheid aan de wereld geven In het moeras, wordt vanuit viezigheid, in het donker en dat is zo bijzonder De mooiste bloem op aarde geboren, als een groot, groot wonder Zonder ooit een sprankje licht te hebben waargenomen Zal de lotusbloem in al zijn schoonheid aan de oppervlakte komen Vanuit het donker baant hij zich op gevoel een weg naar het licht van de zon Maar weet dat de schoonheid van de lotusbloem in vuiligheid en duisternis begon Als de lotus, de bloem, zo zuiver en rein Is wat wij vanuit onze eigen liefde ooit zullen zijn 23 augustus 2008