terug naar de begin pagina
Terug naar overzicht van "gedichten Ellen".




De lotusbloem

Vroeg in de morgen wanneer de zon
Vanuit het donker weer verschijnt aan de horizon
Opent de lotusbloem zich, zo zuiver en zo rein
Om er in al zijn schoonheid gewoon maar te zijn

Geen vuil wat zich aan zijn blaadren hecht
Hij is daar in al zijn schoonheid, fier en oprecht
Zijn nieuwe bloemen worden voortgebracht
Vanuit zijn eigen wortelstam, vanuit zijn eigen kracht

Alles vanuit de buitenwereld is voor hem overbodig
Alles is in hem aanwezig, hij heeft niets van buitenaf meer nodig
Ondanks zijn vieze omgeving zal geen vuiligheid aan hem vast blijven kleven
En blijft hij zijn schoonheid aan de wereld geven

In het moeras, wordt vanuit viezigheid, in het donker en dat is zo bijzonder
De mooiste bloem op aarde geboren, als een groot, groot wonder
Zonder ooit een sprankje licht te hebben waargenomen
Zal de lotusbloem in al zijn schoonheid aan de oppervlakte komen

Vanuit het donker baant hij zich op gevoel een weg naar het licht van de zon
Maar weet dat de schoonheid van de lotusbloem in vuiligheid en duisternis begon
Als de lotus, de bloem, zo zuiver en rein
Is wat wij vanuit onze eigen liefde ooit zullen zijn

23 augustus 2008